โรคเหี่ยวเขียวในแตงโม

โรคเหี่ยวเขียวในแตงโม

เกษตรกรผู้ปลูกแตงโมหลายท่านอาจพบเจอปัญหาต้นแตงโมเหี่ยวเฉาในตอนกลางวันและฟื้นกลับในตอนกลางคืนจนถึงเช้าและกลับมาเหี่ยวเฉาอีก เถายังดูเขียวปกติ แต่รดน้ำแล้วแต่ก็ไม่ฟื้น อาการแบบนี้เรียกว่า”โรคเหี่ยวเขียว”

โรคเหี่ยวเขียว เกิดจากการเข้าทำลายของเชื้อแบคทีเรียโรคที่มีชื่อว่า Ralstonia solanacearum เป็นเชื้อแบคทีเรียที่อาศัยอยู่ในดินและแพร่กระจายได้ด้วยน้ำ เพราะเหตุนี้อาการเหี่ยวเขียวจึงสามารถกระจายตัวได้อย่างรวดเร็ว การเข้าทำลายของเชื้อชนิดนนี้สามารถเข้าทำลายได้ทุกระยะของพืชตั้งแต่ต้นกล้า โดยเชื้อโรคนี้จะเข้าทำลายทางรากพืช เข้าสู่ท่อลำเลียง และกระจายไปทั่วต้น

ลักษณะอาการของโรคเหี่ยวเขียวในแตงโม
อาการเริ่มแรกใบจะเหี่ยวและลู่ลง เถาและใบยังคงมีสีเขียวปกติไม่เหมือนกับเป็นโรคอื่นๆที่ทิ้งรอยแผลไว้บนพืช ระยะแรกจะแสดงอาการเหี่ยวเฉพาะเวลากลางวันที่อากาศร้อนจัด ต่อมาอาการเหี่ยวจะนานขึ้นจนกระทั่งเหี่ยวถาวรทั้งวัน และจะเหี่ยวแห้งตายภายในระยะไม่กี่วัน
วิธีการตรวจสอบเบื้องต้น : เมื่อถอนต้นขึ้นมาพบว่าเกิดอาการเน่าขึ้นที่รากและถ้าตัดลำต้นออกตามขวางแช่ในน้ำใสภายใน 5-10 นาที จะมีเมือกสีขาวขุ่น (bacterial ooze) ไหลออกมาตามรอยตัดเป็นสายละลายปนกับน้ำออกมา
ปัญหาสำคัญในการป้องกันกำจัด เนื่องจากเชื้อนี้สามารถพัฒนาสายพันธุ์ให้ต้านทานกับสารเคมีได้เร็ว มีพืชอาศัยหลายชนิด และยังสามารถพักตัวเกาะกินกับพืชนอกฤดูปลูกได้

การป้องกัน
1.ควรหลีกเลี่ยงพื้นที่ปลูก ที่เคยมีการระบาดของโรคนี้มาก่อนหรือใช้พันธุ์ต้านทานโรคเหี่ยวเขียว
2.หมั่นตรวจและสังเกตแปลงปลูกเสมอ เมื่อพบต้นที่แสดงอาการของโรคให้กำจัดออกจากแปลง โรยปูนขาวบริเวณที่เอาต้นออกเพื่อลดการแพร่ระบาดของเชื้อโรค
3.ปรับระบบการใช้น้ำ ควบคุมความชื้นในดินไม่ให้มากเกินไป เพื่อลดการระบาดของโรค
4.ไถพลิกกลับดินตากแดดหลายๆ ครั้งเพื่อป้องกันการสะสมของเชื้อในดิน เตรียมดินให้มีการระบายน้ำได้ดี
5.ในพื้นที่ที่เกิดโรคระบาดควรปลูกพืชหมุนเวียนที่ไม่ใช่พืชอาศัยของเชื้อสาเหตุโรค
6.ป้องกันด้วยชีวภัณฑ์ เจน-แบค อัตรา 200 กรัม + บาซิทัส อัตรา 100 กรัม + จัสเตอร์ อัตรา 200 ซีซี ต่อพื้นที่ 1 ไร่ ฉีดพ่นลงดิน หรือปล่อยไปกับระบบน้ำเพียง 3 ครั้ง คือ 7 วันหลังย้ายกล้า

เรียบเรียงข้อมูลโดย : ชุลีพร ใจบุญ

ข้อมูลอ้างอิงจาก : กลุ่มอารักขาพืช สำนักงานเกษตรจังหวัดตราด